Thursday, March 11, 2010

This blog has moved


This blog is now located at http://eliesbik.blogspot.com/.
You will be automatically redirected in 30 seconds, or you may click here.

For feed subscribers, please update your feed subscriptions to
http://eliesbik.blogspot.com/rss.xml.

Monday, March 08, 2010

Op hol

De Toyota Prius is al een paar jaar een grote hit in het milieubewuste California. Vijf jaar geleden reden hier nog heel veel Hummers rond. Maar sinds de benzine hier ook een stuk duurder is geworden zijn die benzineslurpers stilletjes aan verdwenen. Niet dat de benzine echt duur is hier, vergeleken met Europa. In Nederland betaal je nu zo'n 1.50 euro voor een liter Euro95; hier in Sunnyvale is het $ 3.00 voor een GALLON. Omgerekend is dat 58 eurocent per liter! Wij Nederlanders lachen ons nog steeds slap aan de pomp, maar voor Amerikanen is dat een hoop geld.

Veel tree-hugging Californiers hebben dus een hybrid auto aangeschaft en de Toyota Prius is verreweg het populairst. Het lijkt wel of 1 op de 10 auto's een Prius is, zoveel zie je er hier.



Maar ik denk dat dat snel gaat veranderen. Verschillende Toyota modellen vertonen vreemde kuren en er zijn al een heleboel recalls geweest. En vandaag las ik het alarmerende verhaal van een man wiens Prius ineens 145 km/h ging rijden. De chauffeur probeerde te remmen, maar de Prius wist van geen stoppen. Hij belde 911 en een politieauto kon hem inhalen en instructies geven, zodat de auto eindelijk langzaam stopte. Gelukkig was het een hybrid auto, dus is er hopelijk weinig benzine verbrand tijdens deze stunt.

Ik denk dat ik toch maar geen Prius ga kopen.

Thursday, March 04, 2010

Vloer

Ik ben er nog, hoor! Er is gewoon niet zo veel bijzonders te melden. Het gaat lekker op het werk, en ik ben nog steeds hard bezig aan mijn "dolfijnen" project. Ik ben weer lab werk aan het doen, en dat is toch wel weer erg fijn. Lekker kolonies oppikken met tandenstokers, platen gieten, PCRs doen, gelletjes runnen, en intussen gezellig kletsen met mijn labmaatjes.

Het labwerk is zo leuk dat ik best lange dagen maak, maar dat vind ik helemaal niet erg. Op dinsdag en donderdag heb ik een workout class op Bollywood muziek, en op woensdag komt een ex-collega van Gerard altijd eten en Gooische Vrouwen kijken. We hebben weer twee jaargangen op DVD uit Nederland meegenomen dus we kunnen weer even vooruit!

Het weer hier is de afgelopen maanden heel nat geweest. We hebben heel veel regen gehad, maar dat is goed, want dan kunnen de stuwmeren in de bergen eindelijk weer eens vollopen. Kunnen we er weer een paar jaar tegen! Ons nieuwe dak houdt zich goed, en niets is fijner dan het geluid van de regen op ons platte slaapkamerdak, en te weten dat je nergens emmers hoeft neer te zetten.

We zijn ook al weer bezig met het volgende grote project: een nieuwe vloer. Ons tapijt is na 8 jaar feesten en kattenhaarballen niet meer helemaal hagelwit! Er zitten erg hardnekkige kleurstoffen in kattenvoer, en die gaan er niet meer uit. Tijd voor iets nieuws. Vanwege onze vloerverwarming is laminaat of parket geen goede optie. Dus twijfelden we tussen vinyl (zeil), linoleum en tegels.

Ik heb eindeloos op internet zitten zoeken, vloerzaken bezocht, en proefstukjes aangevraagd. Gerard wordt helemaal gek van al die stukjes zeiltegels. Helaas ben ik heel kieskeurig, en komt mijn smaak niet erg overeen met dat van de gemiddelde Amerikaanse consument. Alles wat er op internet mooi uitziet, blijkt in het echt groen gevlamd, superglad, veel te glimmend, te blauw, te bruin, te roze, te paars, of veel te duur.

We hebben in de kleine logeerkamer vinyl laten leggen, donkergrijs zeil met een tegelmotief. Het was het minst lelijkste dat ik kon vinden, maar ik vind het toch niet mooi genoeg om er het hele huis mee te laten doen. Het voelt toch heel erg als zeil. Hier is een foto van het motief:


Mijn nieuwste idee is vloertegels. Ik heb een aardige tegel op het oog, lijkt op leisteen, maar gemaakt van porcelein, dus onderhoudsvrij. Hier is een plaatje van het internet, waar alles zoveel mooier is dan in real life.


Morgen gaan we kijken bij een tegelzaak om De Tegel in het echt te zien. Ik houd jullie op de hoogte.

Wednesday, February 17, 2010

Stroomuitval

Vanochtend ging ik naar mijn werk, maar ik kwam aan bij een donker VA Hospital. De stroom was die ochtend uitgevallen.

Iedereen liep wat paniekig rond. Er valt niet zoveel te doen op een lab als er geen stroom is. De computers stonden op zwart, de centrifuges stil en de PCR machines deden niets meer. Ik staarde verdrietig naar mijn twee prachtige flessen LB Agar, gisteren netjes geautoclaveerd en in een 60 graden waterbad gezet, maar nu afgekoeld en half gestold. Gelukkig zitten al onze vriezers (met daarin kostbare samples en jarenlange arbeid) op de noodstroom, dus die deden het nog.

Dan maar een kop koffie? O ja, geen stroom, dus het koffieapparaat werkt ook niet. Dom dom dom. Er ging een gerucht dat de kantine nog koffie had, dus we gingen snel naar beneden (de lift deed het vreemd genoeg nog wel). Maar de koffie was net op, en er kon geen nieuwe gezet worden.

Intussen hoorden we dat er in East Palo Alto een vliegtuigje was neergestort nadat het een electriciteitsmast had geraakt. Niet geheel verwonderlijk want er was vanochtend een hele dikke mist. Half Palo Alto, waaronder het Stanford Hospital en het VA Hospital, zit nu nog steeds zonder stroom.

Ik ben maar naar huis gegaan, want zonder stroom kan je niets op het werk. Gelukkig doet hier in Sunnyvale alles het nog! Ik heb lekker gewerkt aan een review en ben flink opgeschoten met mijn komende werkbespreking. En twee heerlijke koppen Nespresso op! Ook wel eens lekker, een dagje thuis.

Tuesday, January 12, 2010

Winter in Nederland

We zijn net terug van twee weekjes in Nederland! Broer Aart, schoonzus Renu en nichtje Karina gingen ook mee, en zo zaten we met zijn vijven op een rijtje in de KL606. Op het vliegveld van San Francisco gingen we voor het eerst door de nieuwe bodyscan. Dat was wel grappig en we voelden ons daarna heel veilig.

We kwamen aan in een winters Nederland. Sneeuw op de weilanden en bomen, en 35 sneeuwschuivers die klaarstonden om Schiphol vrij te houden. We werden opgewacht door mijn vader, zus, zwager en nichtje Emma. Emma (5) en Karina (6) renden op elkaar af en omarmden elkaar. "Dit is de mooiste dag van mijn leven" had Emma die ochtend al gezegd toen het eindelijk zo ver was. Het was grappig om te zien hoe de twee nichtjes, de een blond en Nederlands sprekend, de ander donker en Engels sprekend, toch met elkaar konden communiceren.

De eerste dagen brachten we door bij mijn ouders in Gouda. Er lag veel sneeuw, en er viel nog veel meer, en dat is voor ons natuurlijk heel bijzonder. Natuurlijk moest er een sneeuwpop gemaakt worden.





Het was erg leuk om weer in Gouda rond te lopen. Lekker shoppen bij de Hema, kroketten en harinkjes eten, en een prachtig verlicht stadhuis.



Mijn ouders hadden een feestje georganiseerd in een feestboerderij in Reeuwijk. Alle familie en flink wat vrienden waren uitgenodigd. Iedereen kwam, en het werd een drukke gezellige avond.





Het was erg leuk om iedereen weer te zien. Er waren nieuwe baby's te bewonderen, oude vriendschappen aan te halen, en er was heel veel om bij te praten.





Het eten was ook heerlijk. De taartjes waren fantastisch. In Amerika zijn taarten rechthoekig en prachtig versierd, maar van binnen is het gewoon droge cake. Het was heerlijk om weer eens een chipolata gebakje met roze marsepein te proeven. Later op de avond kregen we een lekker buffet met huzarensalade, botervis en kalfsvlees.





De kerstdagen brachten we ook in Gouda door. De kerstnachtdienst in de kerk was een beetje kaal, want vanwege een (achteraf foutief) Weeralarm kon het koor uit Kinderdijk niet naar Gouda komen. Maar op kerstochtend mocht ik meezingen met het Goudse koor, en dat was heerlijk om te doen. Daarna pakten we met zijn allen de kerstcadeautjes uit. 's Avonds hadden we met het hele gezin (n=11) een fantastisch kerstdiner.

De dagen vlogen voorbij met bezoekjes aan Gerards oudste broer in Amsterdam en Gerards zus en neef in Ede.

De tweede week van onze vakantie gingen we "op tournee". Eerst logeerden we bij onze vrienden Gon en Bob in Eindhoven. Lekker boerenkool gegeten, 10 km gewandeld op de Kampina, en gewoon bijgekletst. Lunchen bij Tol en Thijs en 's avonds een paar keer uit eten met nog meer vrienden (Foto's van Theo).





Daarna reden we naar Twente, met een tussenstop bij vrienden in de buurt van Nijmegen. We logeerden drie dagen bij Gerard's broer Harry en schoonzus Ingrid in Nijverdal. Daar vierden we Oud en Nieuw en bezochten nog meer vrienden en familie.





Hier in het oosten van het land lag heel veel sneeuw, en we beleefden enkele angstige momenten in een hevige sneeuwbui 's avonds, toen een auto voor ons remde en een rondje op de snelweg draaide. Het liep allemaal goed af, maar ik was heel blij toen Gerard ons weer veilig bij Harry voor de deur had gebracht.

De sneeuw leverde wel weer hele mooie plaatjes op:






Aan het eind van onze vakantie reden we weer naar Gouda. De vakantie werd afgesloten met een fotosessie door een professionele fotograaf en een echte Hollandse Chinese afhaalmaaltijd. Foto's copyright Bram Gebuys.





Het waren dus twee erg drukke weken. Enkele indrukken van Nederland door de ogen van iemand die er al 8 jaar niet meer woont:
1. Nog steeds dezelfde oude koppen op TV. Paul de Leeuw, Marco Borsato, en Mies Bouwman. Niet veel gemist dus. Behalve het liedje "Rood" dat we als enige Nederlanders niet kennen.
2. Bediening in restaurants: nog steeds erg slecht en onbeleefd. Bij Pizzaria Stromboli in Nijverdal (zoete wraak van de blogger!) kreeg ik een gerecht dat ik beslist niet had besteld en de serveerster zei: "Nou, ik weet niet wat er fout is gegaan. Vind je het heel erg om dit op te eten?"
3. Het KNMI bakt er nog steeds niet veel van. Weeralarm met 50% succes-rate. Waardeloos.
4. Nieuw in Nederlandse toiletten: bril sanitizer. Voor de WC bril wel te verstaan. En sinds wanneer zijn de toiletten in tankstations langs de snelweg niet meer gratis?

Wat hebben we weer een hoop vrienden gezien! En wat hebben we weer een hoop andere vrienden niet kunnen zien. Kan je teveel vrienden hebben? Nee, maar wel teveel voor twee weken.

Monday, January 11, 2010

Relman Holiday Party

De vrijdag voordat we naar Nederland vertrokken hadden we nog een Holiday Party van mijn werk, bij ons thuis.

Het feestje begon met een Potluck dinner, waarbij iedereen wat lekkers had meegenomen.





We hadden voor onze baas, David Relman, een soort zegel gemaakt, een afbeelding van het menselijk lichaam, bacterien en een latijnse spreuk: "Ad Scientiam Microbiotae Humanae". Die werd plechtig onthuld.




Daarna deden we een White Elephant Gift Exchange. Dat gaat als volgt: iedereen neemt een waardeloos of gek cadeautje mee ter waarde van maximaal $10. De cadeautjes worden op een hoop gelegd en iedereen trekt een nummer. Nummer 1 mag een pakje van de stapel kiezen en uitpakken. Nummer twee mag kiezen: of een nieuw pakje uitzoeken, of het cadeautje van nummer 1 stelen. Nummer drie mag weer van 1 of 2 stelen, of een nieuw cadeautje pakken. Etc.

Dat was natuurlijk lachen geblazen. Er waren leuke cadeautjes (set martini glazen) en hele waardeloze (een groene badstoffen WC bril hoes), dus er werd flink gestolen en gelachen.





Aan het eind van de avond, toen de gezinnen met kinderen al weer naar huis waren, hebben we met de overgebleven "harde kern" nog een lekker potje ge-Rockband. Rock on!



Tuesday, December 08, 2009

Sinterklaas 2009

De dag na Thanksgiving (eind november) start hier in Amerika het kerstseizoen. De winkels liggen vol met cadeautjes, het radiostation KBay speelt alleen maar kerstmuziek, en de huizen worden versierd met lampjes en rendieren.

Maar voor ons Nederlanders is er eerst nog een ander feest: Sinterklaas. Ook dit jaar verleende schrijfster dezes weer haar medewerking aan het bezoek van Sint en Piet aan bijna 30 Nederlandse kinderen hier in de Bay Area.

California Piet arriveerde het eerste bij de kinderen in Fremont die allemaal al klaar zaten. Hij had een zak met cadeautjes bij zich, maar waar was Sinterklaas? Hij bleek nog onderweg te zijn vanaf SFO, na een lange vlucht vanuit Nederland. Maar... paniek! Zijn mijter, staf en het Rode Boek waren niet op de bagageband verschenen. Hoe moest het feest nu doorgaan? California Piet, aan de telefoon met Sint, vond het erg jammer. Hij had nog wel zulke mooie cadeautjes meegenomen: drie pakjes in de vorm van ..... een mijter, staf en boek! De slimme kinderen hielpen gelukkig Piet met deze vergissing, en zo kon Sinterklaas toch nog op bezoek komen.





Nadat alle 29 kinderen weer ernstig waren toegesproken, kregen ze allemaal een cadeautje. Chauffeur Piet stond alweer klaar om Sint en Piet naar het volgende adresje in Hayward te brengen.

En daar vond een unieke ontmoeting plaats tussen Sinterklaas en Santa Claus. Hoe vaak komt het voor deze twee mannen elkaar ontmoeten? De overdracht vond in alle gezelligheid plaats. Sint ging weer terug naar Nederland (of was het Spanje?), en Santa Claus nam de taak van hem over. Nu mag het kerstfeest komen.


Rock Band




Sinds een paar weken ben ik helemaal verslaafd aan het spel Rock Band. Ik zag het spel voor het eerst toen we hier bij ons thuis een gezellig avondje met wat collega's hadden georganiseerd. Ik vond het zo leuk dat we het nu zelf ook hebben gekocht.



Het spel bestaat uit een (plastic) drumstel, gitaar en microfoon. Je kunt in je eentje spelen of (nog leuker) met een paar mensen. Je kiest een liedje uit, je instrument en je niveau (easy - medium - hard - expert). Op het scherm zie je welke noten je moet spelen, en op welk moment. Als je het goed doet begint het publiek te juichen, maar als je teveel noten mist, hoor je boe-geroep en wordt zelfs de stekker eruit getrokken.



Op deze YouTube link zie je hoe het eruit ziet. Links zie je de gitaar, in het midden de drums, rechts de bas (als je een tweede gitaar erbij koopt) en boven in de lyrics. Deze groep mensen speelt alles op expert niveau, en daar ben ik nog lang niet, maar het geeft een beetje een idee.

Erg leuk. Sorry, ik houd het kort vandaag - ik ga gauw weer achter mijn drumstel....!